Afstoten. (Hans Warren)




Afstoten. Dit niet, dat niet meer.
De rust, die daardoor ontstaat
en het vermogen
te concentreren op het enige.
Vrienden, bezittingen,
gewoonten, illusies, weg er mee,
ook het leven, mogelijk?
De rust die ontstaat
moet absoluut zijn,
het enige weggevallen.




(Bron: Verzamelde gedichten 1941│1971/Bert Bakker)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hans Warren en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s