Categorie archief: Aart van der Leeuw

Allen (Aart van der Leeuw)

Zijn het enkel maar deez’weingen, Die, den Droom te voet gevallen, Zich aan zijnen aanblik reingen? Neen, ik voel den gloed in allen. Als in ’t najaar vogelscharen, Zich verzaamlend voor zij trekken, Blanker dan het schuim der baren, Kust … Lees verder

Geplaatst in Aart van der Leeuw | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het zonnespel (Aart van der Leeuw)

Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint, En voor mij rees, het groene veld omzomend, Een berg van beuken, wuivend op de wind. Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker, … Lees verder

Geplaatst in Aart van der Leeuw | Tags: , | Een reactie plaatsen