Categorie archief: Albert Verwey

Op de oorlogsgrens (Albert Verwey)

Duizende lijken, die de landen mesten, Tienduizenden die ziek en kreupel zijn, Veelhonderdduizend die in nood en pijn Hun dakloos dorp of platgebrande vesten Verlaten, ’t zij beladen met de resten Van vroegre welvaart, of – nooddruftige trein – Met … Lees verder

Geplaatst in Albert Verwey | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bij de dood van een kind (Albert Verwey)

Zij kwam een poos en zag met open oog De wereld aan, Toen is zij heengegaan, Wij wisten nooit wat haar het meest bewoog. Soms is het of een kind Verdwaald is naar het leven. Het gaat alsof het zich … Lees verder

Geplaatst in Albert Verwey | Tags: , , | Een reactie plaatsen