Categorie archief: Anton Korteweg

Weerzien (Anton Korteweg)

Zag bij De Slegte me tweedehands staan, jaren nadat je me weggedaan. Was tweenegentig, inclusief rand- glossen van je meisjeshand. Poëtisch taalgebruik, gedweep, stond in mijn marge, Lodeizen-achtig. Somber vond je me, zwartgallig: angst, avond, sterven onderstreept. Las, vijftien jaren … Lees verder

Geplaatst in Anton Korteweg | Tags: , | Een reactie plaatsen

Alles heeft zijn tijd (Anton Korteweg)

Ik hou het, door ervaring stakkerig wijs, tegenwoordig eenvoudig. Kerst jaagt mij geen angst aan, op mijn oude moeder ben ik dol en straks ga ik dood. ’s Zomers hou ik van zee, in de herfst van het bos, ’s … Lees verder

Geplaatst in Anton Korteweg | Tags: , | Een reactie plaatsen