Categorie archief: Cees van der Pluijm

IV REFUGE (Cees van der Pluijm)

In ’t eerste ochtendlicht zag ik hem staan Een reiger haast, zo roerloos; geen gerucht Ontging aan zijn gestalte. Maar gespannen Was elke spier, gereed om toe te slaan En alles zweeg van diep ontzag. Beducht Voor kracht die met … Lees verder

Geplaatst in Cees van der Pluijm | Tags: , | 1 reactie

Carel Fabritius (1622-1654) — ZELFPORTRET (Cees van der Pluijm)

Hij kijkt ons aan vanuit een stille spiegel Wij zien onszelf als hem; zo ziet hij ons Er was hem niet zoveel tijd beschoren Maar wel een blik die eeuwen overbrugt In tinten groen en bruin zoals van brons Wordt … Lees verder

Geplaatst in Cees van der Pluijm | Tags: , , , , | 3 reacties

Oude liefde hoeft niet (Cees van der Pluijm)

Weet nu je weggaat dat veel ongezegd blijft Weet dat er veel is, dat met je vertrekt Dat je herinnering zuiver en echt blijft En dat die toch nog vertedering wekt Liefde kan overgaan, maar niet volledig Want de geschiedenis … Lees verder

Geplaatst in Cees van der Pluijm | Tags: , , | Een reactie plaatsen