Categorie archief: Dirk van Bastelaere

In een ligstoel (Dirk van Bastelaere)

De wolken komen aan op de deur en steken de brand in de glazen. Tussen de blik aangebonden door het vervluchtende dat op hem toezeilt in een lijster die tegen de ruit opbotst en de beweging erna, als hij opstaat, … Lees verder

Geplaatst in Dirk van Bastelaere | Tags: , | 1 reactie

Turkooizen scheepje (Dirk van Bastelaere)

Het is al dag. Maar wie maakt dat Waar? Niet de vrouw met haar hand Bij een lichtknop. In die gang ook De rode trui om een lichaam niet. Wat is niet ooit onklaar gemaakt? Tot dan weer, op mijn … Lees verder

Geplaatst in Dirk van Bastelaere | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zelfportret in vallend serviesgoed (Dirk van Bastelaere)

Ze diept blank aardewerk op Uit het teiltje. Zo is ze begaan Met de voortgang van orde En reikt me een schaal toe: dat liefde Als de onze van eenvoud kon worden. Dan in een glimp op het wentelen, Het … Lees verder

Geplaatst in Dirk van Bastelaere | Tags: , | Een reactie plaatsen