Categorie archief: Frank Meyland

Mijn doodgewaand geluk (Frank Meyland)

Slechts als ik haar benader met woorden en gebaar, haar handen schoon tegader gelijk een vogelpaar, vind ik u jubelend weder, vervlogen jaar na jaar maar telkens weer gereder: mijn doodgewaand geluk… Een vrouw die mij zo teder bindt in … Lees verder

Geplaatst in Frank Meyland | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Parijs Impromptu (Frank Meyland)

De herfstwind die de stille parken vult met fluisteringen en aanhoudend klagen, de wind die neuriet, of in plotse vlagen over de daken van de grootstad brult, de herfstwind is nabij. Het vale licht der wolkenloze hemels is geladen met … Lees verder

Geplaatst in Frank Meyland | Tags: , , | Een reactie plaatsen