Categorie archief: Frederik Schmidt Degener

Capriccio (Frederik Schmidt Degener)

Ze meenden: ’n geluid van mense-lach. Ik was het. – In de haperende dag floot ik heel even; pijlsnel schoot ik weg, ik, Phoenix, vol van gril en overleg. Mijn staart zwiert ragfijn na, een ijle damp. Mijn oog kijkt … Lees verder

Geplaatst in Frederik Schmidt Degener | Tags: , | Een reactie plaatsen