Categorie archief: Hans Warren

Weet je nog… (Hans Warren)

Weet je nog toen het niets was, alles was: jij opende de deur, een lichte groet, even hield je mijn hand vast, en ik streelde even als bij vergissing langs je schouder. Toen lichtte je het deurkleed op en wij … Lees verder

Geplaatst in Hans Warren | Tags: , , | 1 reactie

Opstaan (Hans Warren)

Af en toe licht ik het laken op om je rug te zien, van schouders tot billen volmaakt. ‘Ja, ik heb een ruggetje hè?’ zeg je tevreden: je gaat zitten op de rand van ’t bed en ik weet niet … Lees verder

Geplaatst in Hans Warren | Tags: , | Een reactie plaatsen