Categorie archief: Herman Gorter

De nacht duurt (Herman Gorter)

De nacht duurt. Ik zit stil. Sla door de ruiten Een langen blik heen door den nacht daar buiten, Daar rijst een zacht rood lichten uit het smoren Des horizons des donkren nachts te voren. Zachtrode schemering stijgt daar naar … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , | Een reactie plaatsen

Ik wou… (Herman Gorter)

Ik wou je kwam heel dicht staan in mijn kamerlicht, en je stak je hand zoo zacht door den zomernacht. En ik voelde je arm om mijn lichaam warm, en je wangen rond ging stil mijn ademmond. O ik zocht … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , | 1 reactie

De stille weg (Herman Gorter)

De stille weg de maannachtlichte weg — de bomen de zo stil oud geworden bomen — het water het zachtbespannen tevreden water. En daar achter in ’t ver de neergezonken hemel met ’t sterrengefemel. (Bron: De mooiste natuurgedichten van vroeger … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , , , | 1 reactie

De dag gaat open als een gouden roos (Herman Gorter)

De dag gaat open als een gouden roos; ik sta aan ‘t raam en zend mijn adem uit, het veld is stil, en nauwlijks één geluid breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos. En in mijn kamer, als een donkre doos, … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , , , , | 1 reactie

Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen (Herman Gorter)

Liefde, des mensen wezen, heeft drie delen: Liefde voor de Mensheid, de Vrouw, zich zelve. Hoewel alle die liefden schijnen vele, Zijn ze éne Liefde, – pijlers tot één gewelve. Wanneer men de Mensheid liefheeft, dan heeft men De Vrouw … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , , | 2 reacties

De gouden aarde is vol, schemerklare…(Herman Gorter)

De gouden aarde is vol, schemerklare, De Hemel welft zich donker en zacht blauw, Het Heelal is die donkerzachte dauw, Alleen de Maan en de Aarde zijn zichtbare. Van die twee samen, van dat jonge pare Is de Maan, in … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , | Een reactie plaatsen

Haar ogen overstromen haar met liefde… (Herman Gorter)

Haar ogen overstromen haar met liefde Als een viool zich zelve met muziek. En zij overstroomt mij, haren geliefde, Als den hoorder een zanger met ritmiek. En zij draagt mee de mensheid, die verhief de Ziele naar haar, op haar … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , | 1 reactie

De lente komt van ver… (Herman Gorter)

De lente komt van ver, ik hoor hem komen en de bomen horen, de hoge trilbomen, en de hoge luchten, de hemelluchten, de tintellichtluchten, de blauwenwitluchten, trilluchten. O ik hoor haar komen, o ik voel haar komen, en ik ben … Lees verder

Geplaatst in Herman Gorter | Tags: , , | Een reactie plaatsen