Categorie archief: Hubert van Herreweghen

Trekvogels (Hubert van Herreweghen)

De Zomer die ons heeft bedrogen; O weemoed dien de Herfst ons leert. Boven de wolken, trage en hooge, een zwarte vogel vóór mijn oogen, die naar het Zuiden keert. Magische vlucht der wilde ganzen en kraanvogels met luid gekrijsch … Lees verder

Geplaatst in Hubert van Herreweghen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Amalia Rodriguez zingt (Hubert van Herreweghen)

I Hartstochtelijk uit de ellende klagen, tegen vernedering, steigerende trots, om hemel en aarde uit te dagen en de oneindige barmhartigheid Gods. O nooit nooit in het leven te dulden wat ons tot droeve narren verminkt, berusten nooit, maar schelden … Lees verder

Geplaatst in Hubert van Herreweghen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Avond aan zee (Hubert van Herreweghen)

Een avond van olijven, een hemel van citroen, komt op een zee van groen met zijn buik boven drijven. Een zeug die op de zijde grommend gevaarlijk ligt, een buik vol kletsend licht, tanden van woede blijde. Ver tot de … Lees verder

Geplaatst in Hubert van Herreweghen | Tags: , | 1 reactie