Categorie archief: Jan van Nijlen

Bloeiende campanula (Jan van Nijlen)

Blauwe campanula in ’t donker gras Naast de garmander en het duizendkruid, En boven ’t land de leeuwerik die fluit Als in den tijd toen er geen oorlog was. Hoe kan uw kleur, hoe kan dit lieve lied Mij nog … Lees verder

Geplaatst in Jan van Nijlen | Tags: , | 1 reactie

De oude kroeg (Jan van Nijlen)

Ik houd zozeer van die verlaten kroegen buiten de stad in het namiddaguur, men droomt er rustig, wachtend op den vroegen schemeravond, naast een gezellig vuur. Sedert een eeuw misschien ligt hier wit zand op de geschuurde en uitgesleten planken. … Lees verder

Geplaatst in Jan van Nijlen | Tags: , | Een reactie plaatsen