Categorie archief: Jan Willem Schulte Nordholt

Nevels (Jan Willem Schulte Nordholt)

De herfst neigt naar Corot. Tussen de bomen waarvan het bladgoud losraakt, hangt een grijze opschik van droefenis als oude kant. De nevels uit de stille vijvers komen aan nymphen hun genegenheid bewijzen tussen het riet in aan de oeverrand. … Lees verder

Geplaatst in Jan Willem Schulte Nordholt | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Thuiskomen (Jan Willem Schulte Nordholt)

Het venster vangt het avondlicht, de deur gaat open voor mijn stap, het landschap achter mij valt dicht, ik loop in ’t donker op de trap. Het huis van onze liefde is een hemel in de duisternis. Wat jij dan … Lees verder

Geplaatst in Jan Willem Schulte Nordholt | Tags: , , | Een reactie plaatsen