Categorie archief: K.P. Kaváfis

Morgenzee (K.P. Kaváfis)

Laat ik hier gaan staan. En laat ook ik even de natuur aanschouwen. Het vonkende azuur van morgenzee en wolkeloze hemel, een gele kust: alles overgoten door een groot, mooi licht. Laat ik hier gaan staan. En me wijsmaken dat … Lees verder

Geplaatst in K.P. Kaváfis | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Opdat ze komen… (K.P. Kavafis)

Eén kaars is genoeg. Haar zwakke licht zal ’t mooier doen, zal beter passen wanneer de Schaduwen komen, de Schaduwen van de     Liefde. Eén kaars is genoeg. De kamer moet vanavond niet te hel verlicht worden. Diep in … Lees verder

Geplaatst in K.P. Kaváfis | Tags: , | 2 reacties