Categorie archief: Karel van den Oever

De telefoonpaal (Karel van den Oever)

Langs het eenzaam spoor de telefoon-paal. Hij gonst. Er is geen ander geluid langs het eindeloos spoor. Een wolk drijft over hem en is onverschillig. Het landschap “gaat zijn gang”… Toch gonst de telefoon-paal dag en nacht, onder de hemel. … Lees verder

Geplaatst in Karel van den Oever | Tags: , | Een reactie plaatsen

De muziek (Karel van den Oever)

Toen de vraag-krullen der cello’s trager bewogen en het hoofd van de violist afstierf – laag en lager – op het gevoelig lichaam der viool, toen kwam er rust, – en in dat zwijgend ogenblik waart Gij, o God, noch … Lees verder

Geplaatst in Karel van den Oever | Tags: , | Een reactie plaatsen