Categorie archief: Lucebert

Lied tegen het licht te bekijken (Lucebert)

Het is een rustige rustige Het is een heldere snaar Een mens in de ruimte Onder melangolieke haren Geschaduwd door de geuren Van de gotiese blijdschap Is het een lakken pijn Of een kortharen pomp Waarmee hij zo eenzaam leeft? … Lees verder

Geplaatst in Lucebert | Tags: , | 1 reactie

nazomer (Lucebert)

ik heb in het gras mijn wapens gelegd en mijn wapens gaan geuren als gras ik heb in het gras mijn lichaam gelegd mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een … Lees verder

Geplaatst in Lucebert | Tags: , | 1 reactie

Stad bij nacht (Lucebert)

maar gij zijt de nacht en als zodanig verheven boven de schimmige nachtwaker boven de pijpende zwendel in portieken boven de blozende slagers in hun abatoir boven de markten die overal thuis zijn beurse twistappel rottende vis zijt gij duister … Lees verder

Geplaatst in Lucebert | Tags: , | Een reactie plaatsen

Overhandig mij brekend (Lucebert)

Overhandig mij brekend Je peilloze bloem je kus Als een dar dolzinnig drijf ik Op het aquarel van de dorst Van oe en a staat je ruimte Door mijn hijgen verzadigd Van stijgen en ademhalen Is opgestapeld mijn lichaam En … Lees verder

Geplaatst in Lucebert | Tags: , | 1 reactie

Het einde (Lucebert)

Oud de tijd en vele vogels sneeuwen In de leegte in de verte Wordt men moe en de stemmen Staan stijf om zelfs de zuiverste lippen Ruw en laag wandelt de regen Waarheen zijn de lichte dagen gegaan Waar zijn … Lees verder

Geplaatst in Lucebert | Tags: , | 1 reactie