Categorie archief: Max Nord

Ondergelopen land (Max Nord)

Wanneer ik in de trein zit uit te kijken: Altijd het lage land, het trage vee De sloten, polders, kerken, huizen, dijken Slaat weer mijn hart de maat der wielen mee En de verrukking wil van mij niet wijken. Wat … Lees verder

Geplaatst in Max Nord | Tags: , | Een reactie plaatsen