Categorie archief: Pol de Mont

Dat was niets meer… (Pol de Mont)

Dat was niets meer dan een even-wuiven van kleine handjes, zo blank als duiven, in ’t avondver; niets meer dan, plotseling, het opgeflonker van eêlgesteente in het wordend donker gelijk een ster; niets meer dan ’t kraken van kleine voeten … Lees verder

Geplaatst in Pol de Mont | Tags: , | 1 reactie