Categorie archief: Rogi Wieg

I want to talk about you (Rogi Wieg)

God, geef mij nog een laatste gedicht. In Uw metaforen beveel ik mijn lichaam en geest. Laat mijn dood een bloemlezing zijn van iemand en iets. God, maak van mijn pijn een bloementrompet en maak van mij een vuurzee van … Lees verder

Geplaatst in Rogi Wieg | Tags: , , , , | 2 reacties

In de ochtend (Rogi Wieg)

Verwondering over de matte lichtval van deze ochtend, vol kersen en kleine regen. Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen; muziek die neerdaalt uit een instrument waarop ik lang geleden heb gespeeld. … Lees verder

Geplaatst in Rogi Wieg | Tags: , | 2 reacties

Aan jou (Rogi Wieg)

Nu jij mijn haren wast wordt alles zoals dauw in deze kamer. We wonen nog wat klein. Voor eeuwigheid. Het komt mij zo verwarrend voor dat hier ik en daar een vrouw haar daden kan verrichten. Maar mijn persoonlijkheid is … Lees verder

Geplaatst in Rogi Wieg | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het vers (Rogi Wieg)

Het vraagstuk van de ik in een gedicht is oud. De ik kan soms een slager zijn, of de rossige zwerver, maar ook ik. Het vraagstuk van het vers is oud. De ik is soms de ander, en de ander … Lees verder

Geplaatst in Rogi Wieg | Tags: , , | Een reactie plaatsen