Categorie archief: Rutger Kopland

Enkele andere overwegingen (Rutger Kopland)

Hoe zal ik dit uitleggen, dit waarom wat wij vinden niet is wat wij zoeken? Laten we de tijd laten gaan waarheen hij wil, en zie dan hoe weiden hun vee vinden, wouden hun wild, luchten hun vogels uitzichten onze … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , | Een reactie plaatsen

Groen uitgeslagen (Rutger Kopland)

Ze zijn er een beetje bij blijven liggen, die duizenden gedichten over de oude, beschimmelde dingen. Maar vanuit de trein weer zulke ontroerende moestuinen gezien, met peulen, bietjes, de piepers voor de winterdag, alles in een groeizaam regentje, het fietsen- … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , | Een reactie plaatsen

Beeld aan zee (Rutger Kopland)

We vinden iets terug, het is niet meer dan een scherf van die veel te jonge en te mooie te grote god van de liefde alsof hij brak toen onze handen loslieten we hebben hem niet gezocht maar daar ligt … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , | Een reactie plaatsen

In het park (Rutger Kopland)

Door het park gewandeld en hier blijven staan waarom, nou ja, we weten van elkaar waarom, allebei denken we: jij jij bent het hier blijven staan om die ander aan te kijken, te kussen. (bron: Over het verlangen naar een … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Die Kunst der Fuge (Rutger Kopland)

I Zo dwalen gedachten, dwalen ze zich herhalend als beken door bergwei, altijd een beetje anders, altijd een beetje hetzelfde, allemaal naar iets verlangend, een ergens, elders een herinnering zoekend daar naartoe. En hun verlangen is niets dan de kracht … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , , | Een reactie plaatsen

In Groningen (Rutger Kopland)

Je bent in Groningen, maar hier ben je dat niet, dit is een onbekende plek, dit is een gedicht in deze stad. Waarin je al die jaren kwam en ging, door altijd zon, altijd regen, altijd wind, totdat je hier … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , | Een reactie plaatsen

Je rug (Rutger Kopland)

Tot ik je rug zag – alsof je iets wilde met mij daarom streelde ik met mijn ogen je rug ach, hoe lang al kende ik die ik wilde het niet denken deze gemeenplaats maar het waren mijn ogen die … Lees verder

Geplaatst in Rutger Kopland | Tags: , | Een reactie plaatsen