Categorie archief: Ted van Lieshout

Een rivier dankt haar naam… (Ted van Lieshout)

Een rivier dankt haar naam aan de oevers, want het water stroomt anoniem voorbij. Zoals ook ik beweeg binnen de uiterwaarden van wetten, aangeduid word en bepaald. Als ik geen naam had kwam ik in de Noordzee uit, maar de … Lees verder

Geplaatst in Ted van Lieshout | Tags: , | 2 reacties

Ik ben een wolk (Ted van Lieshout)

Wolken twijfelen aan hun vorm of verdwalen In de lucht. Ik drijf onderlangs voorbij En ik blijf min of meer waar ik ben en wie. Maar in mij woedt een storm: ik bots in onweer Op elkaar, al toont zich … Lees verder

Geplaatst in Ted van Lieshout | Tags: , | Een reactie plaatsen

Vrienden (Ted van Lieshout)

Minnaars worden van elkaar; vrienden blijven van zichzelf. Vriend, wil je ondanks alles alsjeblieft onthouden dat je tegen minnaars zegt dat je van ze houdt, maar dat ik het bedoel als ik naar je kijk? (bron: Hou van mij/Leopold)

Geplaatst in Ted van Lieshout | Tags: , , , | Een reactie plaatsen