Categorie archief: Tom Lanoye

Vincent (Tom Lanoye)

De enige manier om in de Lage Landen kunstenaar te worden is emigreren. Ook nuttig zijn krankzinnigheid, honger, een orgaan afsnijden, sterven voor je tijd en honderd jaren later een eigen stichting krijgen. Los daarvan blijft de enige manier van … Lees verder

Geplaatst in Tom Lanoye | Tags: , | Een reactie plaatsen

The absence of hierarchies (Tom Lanoye)

Naarmate de uren versnellen als propellers en de dagen gaten slaan als hamers, wordt mijn angst bewoonbaar, mijn keuze helder. Laat de zee maar branden als olie in een vat, laat alle muren kantelen. Er is maar één ding dat … Lees verder

Geplaatst in Tom Lanoye | Tags: , | 1 reactie

Het is een magere troost… (Tom Lanoye)

Het is een magere troost dat alles moet verdwijnen en ik je hoe dan ook op een keer toch zou moeten missen, bij voorbeeld door de dood. Ik hou van je, al kunnen we waarschijnlijk niet meer worden wat we … Lees verder

Geplaatst in Tom Lanoye | Tags: , , , | Een reactie plaatsen