Categorie archief: W.H.Auden

Oxford (W.H. Auden)

Nature is so near: the rooks in the college garden Like agile babies still speak the language of feeling; By the tower the river still runs to the sea and will run,     And the stones in that tower … Lees verder

Geplaatst in W.H.Auden | Tags: , | 1 reactie

The Song (W.H. Auden)

So large a morning so itself to lean Over so many and such little hills All at rest in roundness and rigs of green Can cope with a rebellious wing that wills To better its obedient double quite As daring … Lees verder

Geplaatst in W.H.Auden | Tags: , | Een reactie plaatsen

Funeral blues (W.H. Auden)

Voor al die mama’s, papa’s, oma’s, opa’s en alle betrokkenen die vandaag het allerergste te horen krijgen… Stop all the clocks, cut off the telephone, Prevent the dog from barking with a juicy bone, Silence the pianos and with muffled … Lees verder

Geplaatst in W.H.Auden | Een reactie plaatsen

Are you there (W.H. Auden)

Each lover has some theory of his own About the difference between the ache Of being with his love, and being alone: Why what, when dreaming, is dear flesh and bone That really stirs the senses, when awake, Appears a … Lees verder

Geplaatst in W.H.Auden | Tags: , , , | Een reactie plaatsen