Tagarchief: Als ik sterf…

Sonnet 94 (Pablo Neruda)

Als ik sterf, overleef me met zo’n zuivere kracht dat je de woede wekt van de flauwte en de koude, verhef naar wijd en zijd je onuitwisbare blikken, speel met je gitaarmond van ’s ochtends tot ’s avonds. Ik wil … Lees verder

Geplaatst in Pablo Neruda | Tags: , , | Een reactie plaatsen