Tagarchief: Anime mea

Anima mea (Lieve Vandermeulen)

Zand stuift over de oude vijver. De randen groeien. Ergens diep ligt nog zwart water. Herinnering versteent. Zal ooit een stem hierover zingen hoe eens, een flitsende vis door irissen schoof hoe waterbelletjes kabbelden, een eiland rustte in licht? Anima … Lees verder

Geplaatst in Lieve Vandermeulen | Tags: , , | 2 reacties