Tagarchief: liefdesverdriet

Klad (Johan Ghysels)

Het zwartboek dat je grijs las en dat waaraan je letter per letter, woord per woord genas. De vlugschriften op straat en die achter glas. De witregels die blijven en die vergaan. Jij. Je hebt mij gelezen en vaak verstaan. … Lees verder

Geplaatst in Johan Ghysels | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Verdwijnpunt (Michaël Zeeman)

Als jij gaat, ga dan snel, neem een weinig opvallende jas, vlij de deur sluipend op slot, neem de straathoek vlakbij en kijk in godsnaam niet om. Als jij gaat, zal ik niet in de erker gaan staan, neem een … Lees verder

Geplaatst in Michaël Zeeman | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Wie zal de nacht in strikken binden (Andreas Burnier)

Wie zal de nacht in strikken binden? Je naam heb ik nog niet vergeten, maar op het zachte weefgetouw geweven, zoals een roos bloeit in de wind. Ik heb je naam goed opgeschreven en aan een wit papier gehangen waar … Lees verder

Geplaatst in Andreas Burnier | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Eurydike (Yvan Goll)

Am Eingang der Hölle Auf dem Quai des Vergessenens Verließest du mich ohne dich umzusehn Ich konnte dir die Eisenblumen nicht pflücken Vom Gitter das unsre Leben trennte Ich blieb allein zurück In unsrer gealterten Straße Aus der Vergangenheit stapfte … Lees verder

Geplaatst in Yvan Goll | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Weil du nicht da bist (Mascha Kaléko)

Weil du nicht da bist, sitze ich und schreibe All meine Einsamkeit auf dies Papier. Ein Fliederzweig schlägt an die Fensterscheibe. Die Maiennacht ruft laut. Doch nicht nach mir. Weil du nicht da bist, ist der Bäume Blühen, Der Rosen … Lees verder

Geplaatst in Mascha Kaléko | Tags: , , | 2 reacties

Gesprek voor het inslapen (Karel Jonckheere)

Ach, niet de dood alleen is afscheid van het leven maar elke droom die sterft maakt ons verkleumd en oud en hij die eenzaam is en met het leed vertrouwd weet dat geen enkle god wat heen is weer kan … Lees verder

Geplaatst in Karel Jonckheere | Tags: , , , , | 1 reactie

Sonnet van de brief (Federico Garcia Lorca)

Liefde van mijn innerlijk, felle dood, ik wacht vergeefs op je geschreven woord en denk, met de bloem die verwelkt, dat ik levend zonder mezelf, je liever verlies. De lucht is onsterfelijk. De inerte steen kent de schaduw niet, noch … Lees verder

Geplaatst in Federico Garcia Lorca | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Je hebt me alleen gelaten… (Hans Lodeizen)

je hebt me alleen gelaten maar ik heb het je al vergeven want ik weet dat je nog ergens bent vannacht nog, toen ik door de stad dwaalde, zag ik je silhouet in het glas van een badkamer en gisteren … Lees verder

Geplaatst in Hans Lodeizen | Tags: , , | Een reactie plaatsen