Tagarchief: regen

Nu of nooit (Guido Gezelle)

’t Viel water nu genoeg, of nooit!           De wolkenschepen dragen hun lijnwaad al ten toppen uit,           die hier gewinterd lagen, den al te langen regentijd:           … Lees verder

Geplaatst in Guido Gezelle | Tags: , , , , | 1 reactie

Regen (J.H. Leopold)

De bui is afgedreven; aan den gezonken horizont trekt weg het opgestapelde, de rond- gewelfde wolken; over is gebleven het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen. En hier nog aan het vensterglas aan … Lees verder

Geplaatst in J.H. Leopold | Tags: , | 1 reactie

Herfstnacht in de Tuilerieën (Gerard den Brabander)

Alle banken hebben hun gelieven aan de moede scheemring toevertrouwd. En zij huiveren diep in eigen hout sinds de minnenden zich stil verhieven. Nacht en regen. Soms een roep door ’t woud van een duif en het onhoorbaar klieven van … Lees verder

Geplaatst in Gerard den Brabander | Tags: , , , , , | 1 reactie

Zo’n dag (Sjoerd Kuyper)

Een dag waarop de liefde lustig bloeide, vol regen eerst en daarna zonneschijn, zo´n dag waarop mijn hart voortdurend jubelt hoe mooi het is om jij en ik te zijn. De kinderen waren hier, en ook de kleine, die heel … Lees verder

Geplaatst in Sjoerd Kuyper | Tags: , , , , , | 1 reactie

Regen (Salvador Espriu)

Het komt van nergens. Weggaan? Er is geen toverwoord dat deze sleur doorbreekt, het staren, de sonore stilte als van pijlen. De lente, en de overvloed aan jaren en aan licht, liggen verloren op de afgelegde weg. De verwachtingen doofden … Lees verder

Geplaatst in Salvador Espriu | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Regen (Mark Boog)

De regen op het dakraam verheldert, vertekent maar verheldert. Ik kijk ernaar en aarzel. Wat te zien? In de lachspiegel toont zich vechtlust, angst, liefde, woede. Wat te zien? Het papier is geduldig als slaap maar onaanraakbaar als jij – … Lees verder

Geplaatst in Mark Boog | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zacht valt de regen…(Jac. van Looy)

Zacht valt de regen uit een hemel zonder pracht… Die zich stil heeft betrokken met ’n water-zware vracht Bij het komen van den nacht. Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan, Als de tranen stil geschreid van een … Lees verder

Geplaatst in Jac. van Looy | Tags: , | Een reactie plaatsen