Tagarchief: verdriet

Vrouwenlichaam… (Pablo Neruda)

Vrouwenlichaam, blanke heuvels, blanke dijen, je lijkt een wereld zoals je daar ligt in overgave. Mijn ruwe boerenlijf graaft in je en wekt het kind diep in je aarde. Ik was een eenzame tunnel. Uit mij vluchtten de vogels, in … Lees verder

Geplaatst in Pablo Neruda | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Abschied (Cees Nooteboom)

Niet voor een ander, deze dwaasheid, maar voor jou. Als het flatgebouw weg is, als dit een vlakte is, en jij een beeld dat zich opricht, en ik je aanraak, als net als ik alle dingen pijn hebben, genageld zijn … Lees verder

Geplaatst in Cees Nooteboom | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Diep van mijzelf… (M. Vasalis)

Diep van mijzelf en van mijn zang vervreemd hoor ik in twijfel niets dan toon na toon, ontken de wijs, de oude, diep-beminde melodie, ontdek ik in de grootste eenheid hoon. Afzonderlijk, vervreemd, is alles wat ik zie. Eén boom … Lees verder

Geplaatst in M. Vasalis | Tags: , , , , | 1 reactie

Winter (Ivo van Strijtem)

zij plooit haar wensen langzaam op, netjes gladgestreken, zin na zinnen. een stoel bij het venster, naakte bomen in de grijze leegte. alleen verte voelt ze, van hen tot hier besneeuwd gebied. een hand tussen haar dijen, tranen op haar … Lees verder

Geplaatst in Ivo van Strijtem | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Afscheid van het uitzicht (Wislawa Szymborska)

Ik neem het de lente niet kwalijk dat ze weer is aangebroken. Ik reken het haar niet aan dat ze als elk jaar trouw haar plichten vervult. Ik begrijp dat mijn verdriet het groen niet tegenhoudt. Als een sprietje buigt, … Lees verder

Geplaatst in Wislawa Szymborska | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Luisterend naar de muziek… (Hanny Michaelis)

Luisterend naar de muziek die wij vroeger samen hoorden, ruk ik aan mijn verdriet als een hond aan een ketting. Violen en fluiten zweven een zilveren rag over de afgrond totdat de stilte mij weer insluit. Onder haar matglazen stolp … Lees verder

Geplaatst in Hanny Michaelis | Tags: , , | Een reactie plaatsen

I measure every grief I meet (Emily Dickinson)

I measure every grief I meet With analytic eyes; I wonder if it weighs like mine, Or has an easier size. I wonder if they bore it long, Or did it just begin? I could not tell the date of … Lees verder

Geplaatst in Emily Dickinson | Tags: , , , | 1 reactie

… (Gustavo Adolfo Bécquer)

Ik deed de lamp opzij en ik ging zitten op de rand van het slordig ledikant. Zwijgend en somber bezag ik onbeweeglijk de andere kamerwand. Hoe lang ‘k zo zat? Ik weet het niet. Toen de barre dronkenschap van het … Lees verder

Geplaatst in Gustavo Adolfo Bécquer | Tags: , | Een reactie plaatsen