Categorie archief: Hugo Claus

In de herfst en in de natte winters… (Hugo Claus)

In de herfst en in de natte winters zijn er dagen dat er niets gebeurt binnenshuis. Niets dan het breken van het verleden, als het breken van een verleden dag in glas, als het smelten van vijverstukken ijs, zodat het … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , | Een reactie plaatsen

Ha ! Seele ! (Hugo Claus)

Omdat ik geen beeld ben, maak ik een beeld. Meestal zijn het dieren maar soms ben jij het beeld. Zoals de wakkere hamster in de velden steelt wat hij in zijn takken vergadert en verdeelt wanneer het dodelijk ijs de … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , | 3 reacties

In Flanders Fields (Hugo Claus)

De grond is hier het vetst. Zelfs na al die jaren zonder mest zou je hier een dodenprei kunnen kweken die alle markten tart. De wankele Engelse veteranen worden schaars. Elk jaar wijzen zij aan hun schaarsere vrienden: Hill Sixty, … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , , , | 1 reactie

Gistel-bij-Brugge (Hugo Claus)

Het dorp van koeien en wilgen, De toren en rododendrons in rijen. In een gordijn van regen En in een plooi van lucht en in het licht Zit de bronzen burgemeester gesmeed aan bronzen palmen. Mos van je handpalm, Regen … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , , | 1 reactie

Is de morgen meer genadig… (Hugo Claus)

Is de morgen meer genadig dan Het mes van de nacht En waar (tussen dennen, duin of de vrouwen) Wandelt het hart geruster dan? Nader: Is er een paard dat wild nog draaft Als stalwaarts in ons? Ontdooit over de … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , | 2 reacties

De moeder (Hugo Claus)

Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde. Toen gij schreeuwde en uw vel beefde Vatten mijn beenderen vuur. (Mijn moeder, gevangen in haar vel, Verandert naar de maat der jaren. Haar oog is licht, ontsnapt aan de … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , | Een reactie plaatsen

Achter deze gevel hier… (Hugo Claus)

Achter deze gevel hier heerste gisteren nog Heracles, de beschermer van de bron van de heilige dranken. Bij menige dageraad heeft hij bij het bijtanken het leed van zijn vrienden gelenigd. Hij hield van het woord: Kameraad… van boksen, genever, … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Oostende (Hugo Claus)

Daar is mijn bestaan begonnen te vergaan. Negentien was ik, ik sliep In het Hôtel de Londres op het hoogste verdiep. De mailboot voer onder mijn raam. Elke nacht leverde de stad zich over aan De golven. Negentien was ik, … Lees verder

Geplaatst in Hugo Claus | Tags: , , | Een reactie plaatsen